Η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας

Κατά βάθος όλοι ξέρουμε πότε είμαστε στον «σωστό δρόμο»...

περισσότερα >>
Αρέσει: 0 / Σχόλια: 0
Γιατί οι γυναίκες ζουν περισσότερο από τους άντρες

Υπάρχει κάτι στο χρωμόσωμα Υ...

περισσότερα >>
Αρέσει: 0 / Σχόλια: 0
Ο τρόπος που καθόμαστε δείχνει τον χαρακτήρα μας!

Σταυροπόδι, με τα πόδια χαλαρά ή στα πλάγια...

περισσότερα >>
Αρέσει: 0 / Σχόλια: 0
Σπιτικό γαλάκτωμα καθαρισμού από έλαιο τριαντάφυλλου!

Ένα υπέροχο καθαριστικό από ροδέλαιο και...

περισσότερα >>
Αρέσει: 0 / Σχόλια: 0

Μεγαλώνοντας μόνη ένα παιδί...

Διαβάστε κι άλλα σχετικά με:   Ψυχολογία
Με αφορμή το μακελειό που έγινε στο σχολείο του Κονέκτικατ, από ένα 20χρονο, σκέφτηκα πόσο δύσκολο είναι για μία μητέρα να μεγαλώνει μόνη της ένα παιδί.

Πόση τεράστια ευθύνη έχει αναλάβει, πόσο βαρύ φορτίο κουβαλά.

Οι εκάστοτε επιλογές της, οι οποιεσδήποτε αποφάσεις της για την πορεία του παδιού
 της, βαρύνουν αποκλειστικά και μόνον την ίδια.

Επειδή τυγχάνω να μεγαλώνω μόνη μου τον άγγελό μου, ξέρω πόσο δύσκολο είναι αυτό. Με την έννοια ότι θέλω να είμαι πάντα τέλεια και αλάνθαστη γιατί η οποιαδήποτε, απερισκεψία μου, απραξία μου, επιλογή και απόφασή μου αφορά το μέλλον του παιδιού μου. 

Η επιτυχία ή η ήττα μου χρεώνουν αποκλειστικά και μόνο εμένα την ίδια.
Ο οποιοσδήποτε χειρισμός των υποθέσεών μου ωφείλει να είναι υπολογισμένος στην εντέλεια, στόχος μου να εξαλλείψω και τον παραμικρό κίνδυνο αποτυχίας.

Κάποτε, στην προσπάθειά μου για την λήψη της καλύτερης δυνατής επιλογής δέχομαι τον καταιγισμό πολλών και ενίοτε αντικρουόμενων θεωριών ώστε να βρίσκομαι σε πλήρη σύγχηση και καταλήγω να γίνομαι υπερβολικά αναβλητική.
Προσπαθώ να κάνω τα πάντα για να αναπληρώσω την απουσία ή ανεπαρκή παρουσία του πατέρα του.

Από την άλλη είναι και η επιβίωσή μας που εξαρτάται αποκλειστικά και μόνο από εμένα. 

Είναι ο πραγματικός και ο ουσιαστικός χρόνος που πρέπει να έχω με το αγγελούδι μου. 
Η ψυχική του υγεία είναι πάντα το πρώτιστο μέλημά μου. 

Πολλά πράγματα που πρέπει να τα κάνω μόνη μου. Ό,τι κι αν μου λένε οι άλλοι, όσο κι αν καλοπροαίρετα προσπαθούν να με ελαφρύνουν, η τελική απόφαση είναι πάντα δική μου. 

Είναι ίσως το μόνο σημείο όπου θα ήθελα με κάποιον -τον πατέρα του-  να μοιραστώ...

Μέχρι να ξαναδώ τα υπέροχα ματάκια του πρίγκηπά μου, και τότε παίρνω με μιας δύναμη, ευχαριστώ το Θεό και παίρνω μια τεράστια αγκαλιά  το θησαυρό μου!!!!

Μέλος: mariza m
Διαβάστε κι άλλα σχετικά με:   Ψυχολογία
mariza m
19/12/12 08:39
Αρέσει: 4 / Σχόλια: 0
<< Προηγούμενο Επόμενο >>    
Πίσω… στο σπίτι των γονιών μου!

Στις μέρες μας κυριαρχεί η επιστροφή-συγκατοίκηση στο σπίτι των γονιών...

Διαβάστε περισσότερα...
Ιστότοπος ενοικίασης φιλενάδας

Με μόλις 5 δολάρια ο επισκέπτης μπορεί να έχει μια ψεύτικη σχέση...

Διαβάστε περισσότερα...
ΠΟΔΗΛΑΤΟ. Κορίτσια ποδήλατο ξανά!

Όλες μας αποκτήσαμε κάποτε το παιδικό μας όνειρο ένα ποδηλατάκι!

Διαβάστε περισσότερα...